u bent op de site van 
marianne van der heijden logopedist 
      beeldend vormgever            boekbinder dries 19, 6691 aa gendt 0481-424245 info@logopediebeeldendevormgeving.eu


begin 

logopedie
Gendt
Herwen

intake
logopedie bij kinderen
jonger dan 4 jaar

beeldende vormgeving 

boekbinden 

 

 

ode aan Monique Visser

Er ging een schok door me heen. Nee, veel meer dan dat. Ik kan het niet beschrijven. Monique dood. Hoe kan dat nou. Ik ken Monique al lang. Wat heet lang en wat heet kennen. Wordt dit een soort van In memoriam? Mijn In memoriam voor Monique of voor mezelf.

Kasteel Doornenburg. Veel mensen. Een speech. Ik weet niet meer door wie. De wethouder van cultuur?, de Burgemeester?. Wat doet het er toe. Een groepsexpositie. Monique DE kunstenares. Foto in de krant. Begin jaren 90 was dit. Nu besef ik dat ze toen pas 24 was. Ze leek zoveel ouder. Keramieke porseleinen bloemen voor de ramen van het poortwachtergebouw van het kasteel, koeienpantoffels op de grond. Helaas ontbrak de koe. Die moet er ergens nog zijn. Eens liet ze me stukjes ervan zien. Met een vlizotrap beklommen we de zolder van het huis van haar ouders. Ik kocht een bloem. Het is een van mijn dierbaarste kunstwerken. Hij staat in de keuken, sinds die tijd.

Maar toen met die tentoonstelling kende ik Monique nog niet. Er kwam weer een kersenfeest en ze kreeg de leiding over groepswerk. Het maakte indruk op me. Achter bij Veenhuis werd het werk gemaakt en later op straat tentoongesteld. Toen ik las over Documenta IX in Kassel en over Jan Hoet die het organiseerde belde ik Monique, stelde me voor en vroeg of ze zin had samen de tentoonstelling te bezoeken. En dat was nou Monique, zonder me te kennen zei ze Ja en wij samen met een tentje naar Kassel, twee dagen rondgezwalkt, lekker gegeten en weer terug. En natuurlijk foto’s gemaakt. Die ene foto met Monique doe ik erbij.

 

  

We zagen elkaar maar af en toe. Ze ging een ‘beroep’ leren. Samen met mijn dochter zocht ik haar dan op bij De Grut. Ze verwendde ons dan met de meest lekker dingen. We gingen dan ook iedere keer weer terug. De laatste keer zag ik haar in Zeist. Een diner van tien gangen in een galerie voor een klein gezelschap. Ze woonde al in Brabant toen.

Ik hoop dat er een overzichttentoonstelling komt van haar werk en ik hoop dat ik dan de koe in het echt kan zien. En ik hoop dat haar ouders dit verschrikkelijke verdriet overleven en haar man. Waarom denk ik bij mezelf ben ik hier zo kapot van. Ik denk dat het het besef is dat wanneer je zo intens leeft je ook zo dicht bij de dood staat.

Marianne van der Heijden

meer over Monique en haar werk www.moonceramics.nl

 

 

 

copyright  maevdh                               het laatst bijgewerkt  20-06-2011 15:58
in 2015 draag ik de site op aan personen met een afasie

schrijf je reactie in het gastenboek

http://www.aa-nederland.nl/alanon.htm
aan de informatie op deze website wordt met zorg gewerkt. de informatie is niet bedoeld als vervanging van professioneel advies. het is niet de bedoeling aan de hand van de informatie zelf diagnoses te stellen. raadpleeg een arts of andere deskundige. de auteur kan niet verantwoordelijk worden gehouden voor enige vorm van letsel of schade dan ook, voorkomend uit gebruik of misbruik van de informatie op deze website.